خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت آن شد که بدان روح فزا آمیزیمرغ زیرک شوی و خوش به دو پا آویزی
۲
سینه بگشا چو درختان به سوی باد بهارز آنک زهر است تو را باد روی پاییزی
۳
به شکرخنده معنی تو شکر شو همگیدر صفات ترشی خواجه چرا بستیزی
۴
زیر دیوار وجود تو تویی گنج گهرگنج ظاهر شود ار تو ز میان برخیزی
صفحهٔ ۱ از ۳