خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به شکرخنده اگر می‌ببرد دل ز کسیمی‌دهد در عوضش جان خوشی بوالهوسی
۲
گه سحر حمله برد بر دو جهان خورشیدشگه به شب گشت کند بر دل و جان چون عسسی
۳
گه بگوید که حذر کن شه شطرنج منمبیدقی گر ببری من برم از تو فرسی
۴
طوطیانند که خود را بکشند از غیرتگر به سوی شکرش راه برد خرمگسی
صفحهٔ ۱ از ۴