خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۶۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شودخاک اطلس پوش گردد تیغ چون عریان شود
۲
عشق عالمسوز را تسلیم سازد مهربانبر خلیل الله آتش سنبل و ریحان شود
۳
ناله عشاق سازد حسن را بیرحم ترآتش گل را فغان بلبلان دامان شود
۴
در غبار خط نهان گردید آن چشم سیاهخانه ظالم به اندک فرصتی ویران شود
صفحهٔ ۱ از ۴