خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ز ریحان خواب بیدردان به سامان می شودخواب من آشفته زان خط چو ریحان می شود؟
۲
از اطاعت عاقبت محمود می گردد ایازقامت خم خاتم دست سلیمان می شود
۳
حسن چون بی شرم شد زنهار گرد او مگردبوی خون می آید از تیغی که عریان می شود
۴
پرده داری می کند از سوختن پروانه راشمع اگر در جامه فانوس پنهان می شود
صفحهٔ ۱ از ۲