خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود
۲
می فزاید بر شتاب زندگی قد دوتادر ته پل سرعت سیلاب افزون می شود
۳
دیده ارباب غفلت را، ز بوی پیرهنپرده ای بر پرده های خواب افزون می شود
۴
می کند داغ محبت ناتمامان را تمامماه نو از مهر عالمتاب افزون می شود
صفحهٔ ۱ از ۳