خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ میباید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ میباید کشید
۲
غبغب جام و گلوی شیشه میباید گرفتدامن ساقیّ و زلف چنگ میباید کشید
۳
بوی خون میآید از جام شراب لالهگوندر هوای تر، می بیرنگ میباید کشید
۴
چنگ و عود و بربط و قانون مکرر گشته استنغمه از مرغان سیرآهنگ میباید کشید
صفحهٔ ۱ از ۳