خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنیدبرگ عیش آماده بهر جشن گلریزان کنید
۲
فصل گل در خانه بودن عمر ضایع کردن استبا حریفان موافق روی در بستان کنید
۳
از هوای تر جهان دریای رحمت گشته استکشتی می را درین دریا سبک جولان کنید
۴
دفتر عیش و نشاط از یکدگر پاشیده استمنتظم این نسخه را از رشته باران کنید
صفحهٔ ۱ از ۴