خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دویدمصرع برجسته بر گرد جهان خواهد دوید
۲
گر چنین دیوانه گردد از قد رعنای اوسرو پا بر جای چون آب روان خواهد دوید
۳
آب چون شد دل نمی ماند به جای خویشتنگریه شبنم به روی گلستان خواهد دوید
۴
عشق سوزی نیست کاندر استخوان ماند نهانشیر ما آخر برون زین نیستان خواهد دوید
صفحهٔ ۱ از ۲