خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۷۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمی‌یابدز ظلمت آنچه یابد خضر، اسکندر نمی‌یابد
۲
برآ از قید خودبینی که در زندان آب و گلکسی کز خود نپوشد چشم راه درنمی‌یابد
۳
بود زیر نگین ملک سلیمان تنگدستی راکه غیر از گوشه دل، گوشه دیگر نمی‌یابد
۴
گهی در حلقه تسبیح و گه در قید زنارمکسی از رشته سر در گم من سر نمی‌یابد
صفحهٔ ۱ از ۳