خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟
۲
نسازد مرگ بی شیرازه اوراق وجودش راخیال غنچه او هر که را بر یکدگر پیچد
۳
حباب از عهده تسخیر دریا برنمی آیدخموشی چون بساط شکوه را بر یکدگر پیچد؟
۴
مگر از گرم رفتاری بسوزد دامن، ورنهکه دارد آنقدر فرصت که دامن بر کمر پیچد؟
صفحهٔ ۱ از ۲