خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچدکه جوهر بر خود از خونریزی شمشیر می پیچد
۲
جنون را هست در غافل حریفی دست گیراییکه مجنون با کمال ضعف گوش شیر می پیچد
۳
میسر نیست دل را از غبار خط برون رفتنکه پای سیل را این خاک دامنگیر می پیچد
۴
گزیر از دوزخ سوزان نباشد نفس کجرو رابه آتش راست بتوان ساختن چون تیر می پیچد
صفحهٔ ۱ از ۳