خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگرددگره چون محکم افتد ناخن تدبیر برگردد
۲
بشو دست از دل دیوانه چون گردید صحراییکه ممکن نیست کس زان خاک دامنگیر برگردد
۳
زجان سیرست هر کس از حریم عشق می آیدکه مهمان از سر خوان کریمان سیر برگردد
۴
غم از دل می برد نظاره لبهای میگونشچه صورت دارد از میخانه کس دلگیر برگردد؟
صفحهٔ ۱ از ۳