خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟ره خوابیده از بانگ جرس بیدار کی گردد؟
۲
مگر در دامن خورشید تابان افکند خود راوگرنه چشم شبنم سیر از گلزار کی گردد؟
۳
گرانی از حباب بی تعلق نیست دریا راکسی کز خود تهی گردید بر دل بارکی گردد؟
۴
بلند و پست عالم رهروان را می کند رهبراگر سوهان نباشد تیغها هموار کی گردد؟
صفحهٔ ۱ از ۳