خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟ره خوابیده از آواز پا بیدار کی گردد؟
۲
به آب زر نوشتن شعر بد نیکو نمی گرددحجاب پوچ مغزی طره زر تار کی گردد؟
۳
کف بی مغز نتواند بلنگر کرد دریا راسر آشفتگان پوشیده از دستار کی گردد؟
۴
نگردد بار بر دل کوه غم آزاد مردان راخمش از خنده کبک مست در کهسار کی گردد؟
صفحهٔ ۱ از ۴