خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردددرین ساغر شراب ناب گردآلود می گردد
۲
بر آرم چون سر از خجلت میان خانه پردازان؟که از ویرانه ام سیلاب گردآلود می گردد
۳
ندارد خاطر آزاده تاب خشکی منتدلا ز خونگرمی احباب گردآلود می گردد
۴
زنقش علم رسمی ساده کن آیینه دل راکه از موج و حباب این آب گردآلود می گردد
صفحهٔ ۱ از ۴