خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گرددگل بی‌خار در پیراهن من خار می‌گردد
۲
تن خاکی نگیرد پیش راه پاکدامانانکه در بر روی یوسف باز از دیوار می‌گردد
۳
نهد احسان ساقی تاج لعل از باده‌اش بر سرسر هرکس که در میخانه بی‌دستار می‌گردد
۴
چنان ترسیده است آیینه‌ام از پرتو منتکه از صیقل جهان بر دیده من تار می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۴