خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟نمک بیهوشدارو زین می پرزور می گردد
۲
زداغ عشق سر تا پای من چشم بصیرت شدکه از خورشیدتابان عالمی پر نور می گردد
۳
زبی برگی به حسن عاقبت امیدها دارمکه دار آخر برومند از سر منصور می گردد
۴
پرکاهی مروت نیست خرمن دستگاهان راوگرنه دانه ای قفل دهان مور می گردد
صفحهٔ ۱ از ۴