خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب دارم که یار این نابسامان را به یاد آردچه افتاده است کس خواب پریشان را به یاد آرد؟
۲
فراموشی زیاران لازم افتاده است دولت راکجا بر چرخ، عیسی دردمندان را به یاد آرد؟
۳
نبیند داغ دشمنکامی از ایام، آگاهیکه در ایام دولت دوستداران به یاد آرد
۴
به کافر نعمتی مشهور گردد ناجوانمردیکه با درد جگرسوز تو درمان را به یاد آرد
صفحهٔ ۱ از ۴