خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هله آن به که خوری این می و از دست رویتا به هر جا که روی خوشدل و سرمست روی
۲
چرخ گردان به تو گردد که تو آب اوییماه چرخی چه زیان دارد اگر پست روی
۳
ماهیی لیک چنان مست تو است آن دریاهمه دریا ز پی آید چو تو در شست روی
۴
صدقات همه شاهان که سوی نیست رودرو سوی هست نهد چون تو سوی هست روی
صفحهٔ ۱ از ۲