خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۸۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قبول خاطر از نظاره منظور می باردبه دل نزدیکی از روی نگاه دور می بارد
۲
اثر بگذار تا شمعی بدارد بر سر خاکتکه از آیینه بر خاک سکندر نور می بارد
۳
اگر خرمن ندارد مزرع ما خوشه چین دارداگر باران به کشت ما نبارد مور می بارد
۴
که امشب می شود ساقی، که در بزم شراب مابه جای پسته و بادام، چشم شور می بارد
صفحهٔ ۱ از ۳