خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توانگر در دل از سامان خود آزارها داردبه قدر فلس، زیر پوست ماهی خارها دارد
۲
مگو بی پرده چون منصور حرف حق به هر باطلکه عشق از بهر بی ظرفان مهیا دارها دارد
۳
چه حرف است این که می باشد سبکباری در آزادی؟که سرو از تنگدستی بر دل خود بارها دارد
۴
مجو در سایه بال هما امنیت خاطرکه این گنج گهر را سایه دیوارها دارد
صفحهٔ ۱ از ۴