خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز گلهای چمن هر کس وفاداری طمع داردحیا و شرم از خوبان بازاری طمع دارد
۲
زبیماران پرستاری توقع دارد آن غافلکز آن چشم خمارآلود دلداری طمع دارد
۳
ز زلف دل سیه هر کس که دارد چشم دلجوییزغفلت از ره خوابیده بیداری طمع دارد
۴
وفاداری زعمر بیوفا هر کس که می جویدزسیلاب سبکرفتار خودداری طمع دارد
صفحهٔ ۱ از ۴