خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به شکرخنده اگر می‌ببرد جان ز کسیمی‌دهد جان خوشی پرطربی پرهوسی
۲
گه سحر حمله برد بر همه چون خورشیدیگه به شب گشت کند بر دل و جان چون عسسی
۳
گه یکی تنگ شکربار کند بهر نثارکه شود طوطی جان گر بچشد زان مگسی
۴
گه مدرس شود و درس کند بر سر صدرتا شود کن فیکون صدر جهان مرتبسی
صفحهٔ ۱ از ۲