خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که تو چشمه حیوان و بهار چمنیچو منی تو خود ,خود را که بگوید چو منی؟
۲
من شبم تو مه بدری مگریز از شب خویشمه که باشد که تو خورشید دو صد انجمنی
۳
پاسبان در تو ماه، براین بام فلکتو که در مقعد صدقی چو شه اندر وطنی
۴
ماه پیمانه عمر است گهی پر گه نیمتو به پیمانه نگنجی تو نه عمر زمنی
صفحهٔ ۱ از ۲