خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه باک از عاشق بی باک آن طناز می دارد؟زکبک مست کی اندیشه ای شهباز می دارد؟
۲
به تسخیر تو دستم نیست، ورنه جذبه ای دارمکه از رفتار سیل تندرو را باز می دارد
۳
اگر بلبل زند مهر خموشی بر لب گویاکه روی باغ، سرخ از شعله آواز می دارد؟
۴
نه آسان است اخگر در گریبان ساختن پنهاننبیند روی راحت هر که پاس راز می دارد
صفحهٔ ۱ از ۳