خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شه جاودانی وی مه آسمانیچشمه زندگانی گلشن لامکانی
۲
تا زلال تو دیدم قصه جان شنیدمهمچو جان ناپدیدم در تک بی‌نشانی
۳
عاشق مشک خوش بو می‌کند صید آهومی‌رود مست هر سو یا تواش می‌دوانی
۴
ای شکر بنده تو زان شکرخنده توای جهان زنده از تو غرقه زندگانی
صفحهٔ ۱ از ۶