خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که از نیستی آید به سوی او خبریاندر او از بشریت بنماند اثری
۲
التفاتی نبود همت او را به عللگر علل گیرد جمله ز علی تا به ثری
۳
هر کسی کاو متلاشی شود و محو ز خویشبه سوی او کند از عین حقیقت نظری
۴
جوهری بیند صافی متحلی به حللمتمکن شده در کالبد جانوری
صفحهٔ ۱ از ۲