خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟سپند ما مگر زان آتشین سیما خبر گیرد
۲
زاحوال هواداران مشو غافل زبسیاریکه از هر ذره خورشید جهان آرا خبر گیرد
۳
غم عقبی نگردد گرد دل آزاد مردان راکه از دنیا خبر دارد که از دنیا خبر گیرد؟
۴
زمشت خار ما ای ابر رحمت سرگران مگذرکه با آن کثرت از هر موجه ای دریا خبر گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳