خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۲۹۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟فروغ ماه می باید رگ خواب کتان گیرد
۲
کدام آتش زبان کرد این دعا در حق من یاربکه دامن هر که را سوز،د مرا آتش به جان گیرد
۳
ضعیفان خار و خاشا کند سیلاب حوادث راکه از شمع آتش اول در نهاد ریسمان گیرد
۴
چه پروا دارد از برق اجل، کشت تهیدستان؟چه دارد سرو در کف تاز دست او خزان گیرد؟
صفحهٔ ۱ از ۳