خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازد
۲
شود گلزار ابراهیم آتش بر گنهکاراندل ما را چنین گر شرم عصیان آب می‌سازد
۳
به احسان ای توانگر دستگیری کن فقیران راکه دریا بهر ریزش ابر را سیراب می‌سازد
۴
سپهر کج‌رو از جا در نیارد اهل تمکین راخس و خاشاک را سرگشته این گرداب می‌سازد
صفحهٔ ۱ از ۲