خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا پیمانه کی سیر از شراب ناب می‌سازد؟کجا ریگ روان را شبنمی سیراب می‌سازد؟
۲
سفیدی‌های مو گفتم پر و بالم شود، غافلکه غفلت بادبان را پرده‌های خواب می‌سازد
۳
به دریا می‌رساند سیل خاک پای در گل راخوشا احوال آن سالک که دل را آب می‌سازد
۴
ز هر خامی نمی‌آید فریب پختگان دادنتسلی کی دل پروانه را مهتاب می‌سازد؟
صفحهٔ ۱ از ۲