خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمالت دیده ها را مطلع انوار می سازددهانت سینه ها را مخزن اسرار می سازد
۲
ندارد صرفه ای معشوق را هشیار گرداندنوگرنه غنچه را بلبل دل بیدار می سازد
۳
من آن مرغ سحرخیزم ریاض آفرینش راکه فریادم نسیم صبح را بیدار می سازد
۴
مرا بیگانه کرد از دین و ایمان سر و بالاییکه طوق قمریان را بر کمر زنار می سازد
صفحهٔ ۱ از ۳