خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟که خون شیشه در ساغر به چندین ناز می ریزد
۲
چه خواهد کرد گاه جلوه مستانه، حیرانمسهی سروی که با خودداری از وی ناز می ریزد
۳
کدامین تنگ ظرف آمد به این عشرت سرا یاربکه ساقی باده از ساغر به مینا باز می ریزد
۴
ندارد صرفه ای با بی پروبالان در افتادنزخون کبک، رنگ قتل خود شهباز می ریزد
صفحهٔ ۱ از ۲