خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شدزخاشاک هوس صحرای امکان پاک خواهد شد
۲
چنین گر سبزه خط خیزد از رخسار گلرنگشگل ازخجلت نهان در بوته خاشاک خواهد شد
۳
زمی چشم و دل نادیده من سیر می گردداگر ریگ روان سیراب از اشک تاک خواهد شد
۴
من آن روزی که بود از نی سواران یار، می دیدمکه زیر پای او بسیار سرها خاک خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۳