خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل از نشو و نماگر این چنین برجسته خواهد شدرگ ابر بهاران رشته گلدسته خواهد شد
۲
اگر این است کیفیت هوای نوبهاران رادر میخانه از گرد کسادی بسته خواهد شد
۳
به جوش آرد چنین گر نوبهاران مغز عالم رابا زنجیر کز زور جنون بگسسته خواهد شد
۴
چنین گر عام سازد فیض را ابر کف ساقیزقید خشکسال زهد، زاهد رسته خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲