خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نصیب از نعمت بسیار دیگرگون نخواهد شدزدریا قطره ای آب گهر افزون نخواهد شد
۲
نباشد از فروغ مهر تابان لعل را سیریزخون خوردن پشیمان آن لب میگون نخواهد شد
۳
گرانجانی بود بار گران بر دل بزرگان رابه سوزن عیسی ما بار بر گردون نخواهد شد
۴
به رنگ خود برآرد سیل را دریای روشندلغبار خط حریف حسن روزافزون نخواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲