خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خط رویش چراغ دیده شب زنده داران شدغبار خط او خاک مراد خاکساران شد
۲
برآرد در دل شب آب حیوان دست جان بخشیلب میگون او در دور خط از میگساران شد
۳
برآمد از حجاب شرم در دوران خط رویشهلال خط مشکین ماه عید روزه داران شد
۴
بنای طاقت من گرچه بود از بیستون افزونبه بازی بازی آخر پایمال نی سواران شد
صفحهٔ ۱ از ۳