خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۰۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشدقبای بی گریبان را چه پروای عسس باشد؟
۲
حصار خرمن خود ساز دست خوشه چینان راکه اینجا جامه فتح شکربال مگس باشد
۳
مه محمل نشینی را که من دیوانه اویمبه گوشش ناله زنجیر فریاد جرس باشد
۴
ندارد چشم تحسین ناله بلبل زبیدردانچه حاجت شعله آواز را با خار و خس باشد؟
صفحهٔ ۱ از ۲