خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوید آن دلبر که چون همدل شدیبا هوس همراه و هم منزل شدی
۲
از میان نقشها پنهان شدیدر جهان جانها حاصل شدی
۳
هم برآوردی سر از لطف خداهم به شمشیر خدا بسمل شدی
۴
پیش آتش رو تو از نقصان مترسچونک از آتش چنین کامل شدی
صفحهٔ ۱ از ۲