خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشدبلای آسمانی سخت بی زنهار می باشد
۲
دهان چون شیشه پرخنده است پای خم نشینان راخوشا کبکی که در دامان این کهسار می باشد
۳
دل از صد رهگذر باشد پریشان سبحه داران راحواس جمع را شیرازه از زنار می باشد
۴
عنان نشأه را پیچد لباس عاریت بر همخوشا مستی که در میخانه بی دستار می باشد
صفحهٔ ۱ از ۲