خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرستاری دل افگار را دشوار می باشداز ان پیوسته چشم دلبران بیمار می باشد
۲
مدار از خال روی ساده رویان چشم دلجوییکه در دوران خط این نقطه با پرگار می باشد
۳
مبین در دور خط گستاخ خال عنبرینش راکه چون زنبور خاک آلود بی زنهار می باشد
۴
مرا از بهله ظاهر شد که بی قالب تهی کردنبه دست آوردن موی میان دشوار می باشد
صفحهٔ ۱ از ۴