خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بی‌پروایی آن بی‌درد قدر ما نمی‌داندز خوبی شیوه‌ای جز ناز و استغنا نمی‌داند
۲
ز پیچ و تاب خط خواهد سراپا چشم حسرت شدبر رویی که قدر دیده بینا نمی‌داند
۳
به زنگار خط مشکین سزاوار است رخساریکه چون آیینه قدر طوطی گویا نمی‌داند
۴
بکش امروز اگر خواهی به فردا وعده‌ام دادنکه بی‌تاب محبت مهلت فردا نمی‌داند
صفحهٔ ۱ از ۳