خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار عارض او را به سامان کس نمی داندبغیر از رنگ و بویی زین گلستان کس نمی داند
۲
خدا داند چها در پیرهن دارد نگار منره باغ ارم را جز سلیمان کس نمی داند
۳
قیاسی می کنند این ساده لوحان از ید بیضاقماش ساعد سیمین جانان کس نمی داند
۴
تماشای تو دارد بی نیاز از سیر عالم رادر ایام تو راه باغ و بستان کس نمی داند
صفحهٔ ۱ از ۳