خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟کمال عیسوی را دیده سوزن نمی داند
۲
مگو واعظ حدیث دوزخ و جنت به اهل دلکه سرگرم محبت گلشن از گلخن نمی داند
۳
تو بی پروا زبان خلق را کوتاه کن از خودوگرنه آه مظلومان ره روزن نمی داند
۴
زکافر نعمتی دل شکوه از داغ و جنون داردکه بلبل قدر گل تا هست در گلشن نمی داند
صفحهٔ ۱ از ۳