خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین رویددر آن کشور که باشد غمگساری غم کجا ماند؟
۲
خدنگ راست رو زود از کمان دلگیر می گردددل آگاه در زیر فلک یک دم کجا ماند؟
۳
زهر گردش فلک بر خاک ریزد رنگ طوفانیبنای عمر با این سیلها محکم کجا ماند؟
۴
هجوم بوالهوس نگذاشت در کوی تو یک عاشقدرین هنگامه پر دیو و دد آدم کجا ماند؟
صفحهٔ ۱ از ۳