خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال او به تدبیر از دل من برنمی‌آیدکه هرگز خارخار از دل به سوزن برنمی‌آید
۲
اگرنه دور باش ناله مرغ چمن باشدازین گلزار یک گل پاکدامن برنمی‌آید
۳
به همت می‌توان زین خاکدان دل را برآوردنکه بی‌رستم ز قعر چاه بیژن برنمی‌آید
۴
مکن ای عقل در اصلاح من اوقات خود باطلکه غیر از عشق کار دیگر از من برنمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۲