خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟
۲
سراسر گرد دام از سایه گل راه گرداندبدآموز قفس آغوش بر پرواز نگشاید
۳
زبخت تیره امید گشایش نیست در کارمبه سعی سرمه هرگز عقده آواز نگشاید
۴
به خون نغمه رنگین باد منقار نواسنجیکه بال بیغمی در چنگل شهباز نگشاید
صفحهٔ ۱ از ۲