خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید
۲
به ور دست نتوان تیر کج را راست گرداندنبه حکمت نفس را پیوسته عاقل کار فرماید
۳
به جان آورد عذر نفس عقل کارفرما راپشیمان می شود هر کس به کاهل کار فرماید
۴
زموج بیقراری حرص آسودن نمی داندزبان را در طلب پیوسته سایل کار فرماید
صفحهٔ ۱ از ۳