خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید
۲
مشو غافل زفیض خاکساری در برومندیکه ریحان از سفال تشنه اینجا آب می جوید
۳
در دل بر رخ هر کس که نگشودند چون زاهدگشایش از در پوشیده محراب می جوید
۴
دل از مه طلعتان جمعیت خاطر طمع داردکتان ساده دل شیرازه از مهتاب می جوید
صفحهٔ ۱ از ۳