خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شویدبه شبنم رنگ خون از لاله خونین کفن شوید
۲
اگر دریای رحمت این سبکدستی نفرمایدکه را دارم غبار از چهره سیلاب من شوید؟
۳
زبان آتشین در آستین دارد گرستن رابه اشک گرم روی خویش شمع انجمن شوید
۴
اگر بر شوره زار افتد رهش گلزار می سازدبه هر آبی که روی خویش آن سیمین بدن شوید
صفحهٔ ۱ از ۳